More Research From The Same Dept.

by Michel Banabila

supported by
subscribers:
/
  • Limited Edition CD in digipak
    Compact Disc (CD)

    CD in full colour matte finish digipak.

    Includes unlimited streaming of More Research From The Same Dept. via the free Bandcamp app, plus high-quality download in MP3, FLAC and more.

    Sold Out

  • Includes unlimited streaming via the free Bandcamp app, plus high-quality download in MP3, FLAC and more.

     €7 EUR  or more

     

1.
2.
3.
4.
5.
04:58
6.
06:45
7.
06:00
8.
05:12

about

Glitch / Electronic.
TRBOP 23
2014 ℗ Tapu Records
vimeo.com/97427223

Reviews;

Ambientblog.net:
With The Latest Research from the Department of Electrical Engineering (2011), Michel Banabila dived deeper into more experimental electronic territory he started exploring on releases like Spherics (2001, 2003) and Signals from Krakrot (2008). The sounds on this album are radically different from his more romantic, more acoustic ethno-jazz releases, but they never lost the characteristic 'human touch'. On More Research from the Same Dept., Banabila is vigorously searching for the heart and soul of electrical machinery, like an explorer presenting his discoveries. He places himself in the background… letting the machines tell their own story. There is no thriving beat to guide you this time. Instead, you'll be immersed into manipulated and layered sounds of fluorescent tubes, humming fridges and plug interferences. The sounds of the Electrical Engineering Department are at their best when you play them loud enough... Just follow Banabila to the heart of the Department ... and maybe hear the Cyborg talk to you.
(Peter van Cooten).

Include Me Out blog:
Here is Michel Banabila's future music. Yes, we know The Future is now, but he calls tracks A Giant Cyborg And Tiny Insect Drones, Cricket Robotics and Alien World, so he is thinking way ahead, as far as I know. Unless he's developed such things in his research department and been far Out There. This is what they sound like, anyway. Here is the crackle and blip of things to come. No dramatic drones of whooshing spaceships or colliding planets here. Instead, subtle tones and clicks, with occasional heavy buzzing and the drama of an intense but temporary jolt to the system. Cryptography is particularly effective, summing up the method and means by which Banabila sends his messages, like coded alien language.

Vital Weekly 921:
Although active for maybe thirty years now, it seems that Michel Banabila is working his ass off in the last couple of years, having lots of new releases all the time, and playing around with his mates from Rotterdam, such as Radboud Mens, Rutger Zuydervelt and Roel Meelkop. Here's his latest album, which we, perhaps, should see as the follow-up to 'The Latest Research From The Department Of Electrical Engineering' (Vital Weekly 837), which I may regard with some hindsight as the album which turned me back to Banabila's music. Before that I assumed that his music was more or less third world music, ethnic perhaps yet electronic. That album proofed me wrong and since then I have a keen ear for his music. Banabila uses a variety of instruments from electric sources, such as Korg monotribe and monotron and EX24 sampler, but also soft synths, found objects, fluorescent tube sounds, refrigerator sounds and plug sounds and creates some excellent electronic music with that. Nothing third world, nothing even remotely exotic, unless you think abandoned factories are exotic places; some of Banabila's music sound straight from such sites of industrial desolation. Some bits are still functioning but not all of it. Banabila's music is a construction of sounds, sometimes in the form of a collage and at other times in more straight forward moving lines, sustaining sounds. A work of electronic music indeed, and to some extends also from the world of musique concrete. However, none of these eight pieces last very long and Banabila doesn't apply very complex compositional techniques - maybe that's the only thing that has any relation to the world of 'pop' - whatever that means in this context. Electrical interference is sampled into a rhythm, phrases are repeated, and on top there is a whole extra layer of weirdness. Intelligent, experimental music. Not too difficult or alienating, but wonderfully accessible. Excellent release! (FdW)

Inactuelles Blog:
Michel Banabila, sculpteur de l'imperceptible sonore.
Musicien, artiste sonore, friand de collaborations diverses qui mélangent disciplines et styles, auteur de musiques pour des films, documentaires, chorégraphies, le néerlandais Michel Banabila a participé à plus de trente albums. Je l'ai connu grâce à son travail sur Travelog avec Machinefabriek, pseudonyme de Rutger Zuydervelt, autre musicien important de la scène électronique néerlandaise. Avec More research from the same dept., il rompt clairement avec une approche musicale encore traditionnelle, où mélodies et rythmes renvoient à une expressivité plus ou moins sentimentale.
Huit titres sans pratiquement aucun instrument, tout au plus de brefs passages de piano ou clavier sur "Tesla's lab" ou "Sunbeams", respectivement titres six et sept. Pour le reste, huit titres résolument électroniques, bruitistes : sons de réfrigérateurs, de tubes luminescents, d'objets trouvés, enregistrements divers, et, bien sûr, échantillonneur, modulateur, synthétiseurs et autres logiciels de traitement du son. On pourrait s'attendre à une musique glaciale, désincarnée. Il n'en est rien. Comme d'autres partisans de la musique électronique, expérimentale, je pense par exemple à Morton Subotnick, ou encore à Mathias Delplanque, Pierre-Yves Macé en France, il parvient à rendre passionnante son odyssée vers l'intérieur des sons du quotidien, à peine écoutés, qui peuplent notre univers. Mais ici, tout s'écoute à fort volume, c'est conseillé pour s'immerger dans ce monde étrange.
"Cricket robotics" donne le ton : des sons amplifiés, fortement stratifiés par des coupures multiples, des sons qui tourbillonnent, surgissent en grésillant, des silences, un peu comme si l'on écoutait une bande d'ondes courtes, mais tout cela orienté par la captation d'une montée inexorable de sons qui oscillent à grande vitesse, sombrent dans une sorte de trou noir démultipliant les graves, tout cela sous-tendu par des sons courbes de drones qui s'agitent sous la surface. Étonnant, et vivant ! Le titre éponyme sonne très industriel : signaux de machines qui s'entrechoquent, se mélangent..."The Magnifying Transmitter" amplifie des bruits lumineux ( si j'ose dire !), nous plaçant au cœur des émissions sonores, dans la matrice trouble des bruits plus complexes qu'on ne le pense, le tout animé par des ponctuations sourdes paradoxalement beaucoup plus fines que bien des battements techno. À nouveau, comme le premier titre "Cricket robotics" le titre suivant, "A giant cyborg and tiny insect drones" renvoie aux insectes. Ce n'est pas un hasard. Ces micro buits amplifiés nous plongent dans le monde de l'imperceptible, du minuscule, celui des vibrations élémentaires, des frictions d'ailes multiples, des montées et baisses de tension. Quelque chose se tord, s'agite entre les fréquences, une musique ténue, têtue, désireuse de venir au jour. Morceau énigmatique et superbe !
Tout le reste s'écoutera d'autant mieux que vous aurez supporté ces prolégomènes intransigeants. "Alien world" est une merveille de dentelle électronique, jouant du contraste entre fond dense de drones et sons cristallins, fins et transparents, comme irisés par une lumière rasante, avant une fin marquée par des sons percussifs graves, sourds, tandis que des poussières sonores forment un gravier mœlleux. "Tesla's lab" nous plonge dans la tourmente élémentaire des drones : on voit les planètes s'éloigner les unes des autres, les particules s'agiter dans le vide intersidéral. Car ce monde infime, c'est le même que celui des espaces cosmiques, d'une certaine manière, même si Michel Banabila s'en défend dans la présentation de sa musique, ce sont les rayonnements mutiples des astres, des corps, des particules, essentiellement comparables, l'infiniment petit consonant avec l'infiniment grand. Un piano s'invite dans ce laboratoire extraordinaire, pose des notes parcimonieuses, curieusement décalées, étrangères, dans une lumière pulsante de forces antagonistes et solidaires. Écoutez au casque, vous y serez !! "Sunbeams" rejoint les visions éthérées d'un Chas Smith, réjouira les amateurs de musique électronique ambiante : pièce plus onctueuse en raison des claviers en nappes radieuses, mais cependant également parcourue par la folie douce des mouvements de particules. Au total, une pièce enivrante, une pièce de transe lente, une des plus rythmées, envahie sur la fin par des traversées sonores crépitantes. "Cryptography" parachève cette belle trajectoire : palpitations, petits marteaux piqueurs, interrruptions, court circuits sonores, déflagrations, disent la vie secrète et merveilleuse des choses. Lumière de l'obscur, beauté des chocs et des convergences, Michel Banabila conduit un fascinant orchestre subliminal.
Un grand disque de musique électronique, expérimentale, pour les amateurs d'autres paysages sonores.

Mousique nl.:
More Research From The Same Dept is een vervolg op Banabila’s album uit 2011 dat The Latest Researcht From The Department Of Electric Engineering heette, hetgeen een mijlpaal in zijn ouvre was, omdat Banabila daarmee duidelijk de weg van electronische industriële noise inslaat. Daarvoor had hij al wel meer experimenten met zuiver electronische muziek gedaan, maar was hij toch vooral bekend van meer electro-acoustisch georiënteerde en vaak jazzy muziek (waarvan hij onlangs nog een mooi overzicht heeft gegeven op de verzamelaar Float). Op MRFTSD gaat Banabila verder op deze weg. We horen pure witte ruis, kraak, diverse electronische en metaalachtige geluiden (alsof je daadwerkelijk in een of andere machinewerkplaats rondloopt), drones, pianoklanken etc.
Wat Banabila hier doet is niet perse nieuw en hij is ook zeker niet de enige die dit vandaag de dag nog doet. Wel bekruipt mij bij sommige van die releases wel eens het gevoel dat het allemaal wel erg stuurloos en willekeurig is, alsof de muzikant zelf ook niet goed weet wat er gaat gebeuren als hij aan bepaalde knopjes draait. Bij Banabila niet, MRFTSD is een intrigerende, onheilspellende en filmische compositie, de man weet heel goed waar hij mee bezig is en hoe hij spanning op kan bouwen, ook met (schijnbaar) abstracte geluiden. De futuristische titels als Cricket Robotics, A Giant Cyborg And Tiny Insect Drones en Alien World passen goed bij de sfeer die deze plaat oproept: dit zou heel goed de soundtrack bij een sci-fi movie kunnen zijn. Of, wellicht nog beter: bij een film van Tarkovski.
Binnen het al indrukwekkende ouvre van Banabila kun je dit album gerust een meesterwerk noemen. (Peter Tuin)

Caleidoscoop - Subjectivisten :
Het is allemaal puur elektronisch en gaat van white noise en drones tot concrete elektronische, industriële en pianoklanken, maar dat alles gesitueerd in een futuristisch kader. Titels als “Cricket Robotics”, “A Giant Cyborg and Tiny Insect Drones” en “Alien World” zeggen wat dat betreft genoeg. Banabila schept als een George Orwell klanklandschappen die we ons nu nog niet voor kunnen stellen. Dat is niet alleen bijzonder knap gedaan, maar weet je als luisteraar ook compleet in de houdgreep te nemen. Een blauwdruk en zoektocht van wat nog komen gaat. Autechre doet op een ander vlak ook altijd iets dergelijks door muziek te maken die je pas later als realiteit ziet. Muziek zonder kop of staart, maar met een laboratorisch bedachte body die ertoe doet en de toekomst schetst. Ik kan namen als S.E.T.I., Beaumont Hannant, Disjecta, Seefeel, Kapotte Muziek, Bruce Gilbert en Det Wiehl aandragen ter referentie, maar eigenlijk past geen enkele vergelijking. Het is wederom een ongrijpbaar en fascinerend werk uit een parallel universum geworden van de hoogleraar in de buitencategorie. Een meesterlijk album waarvoor we enkel een diepe buiging kunnen maken! (Jan Willem Broek.)

Kindamuzik :
De Jan Wolkers van de elektronica nodigt uit.
De zoektocht naar een ziel in elektronische muziek loopt als een rode draad door de omvangrijke catalogus van Michel Banabila. Nu eens nemen halteplekken op die queeste de vorm aan van beeldende fieldrecording-composities. Een andere keer presenteert hij warmbloedige semi-akoestische naar jazz en wereldmuziek neigende ambient. Of Banabila duikt de abstractie in om te bezien of aan de andere kant van het spectrum van de weeromstuit een zekere soul te peuren valt uit experimenten met pure elektronica.
Stel je een oud en ogenschijnlijk verlaten lab voor. Op de gevel prijkt nog een eens trots maar nu verweerd bordje waarop te lezen valt: Department of Electrical Engineering. Binnen is een maffe wetenschapper als een bezige bij doende met zijn proefnemingen. De rapporten Spherics en Signals from Krakrot die hij doet verschijnen, verhalen van inleidende verkenningen. Met The Latest Research from the Department of Electrical Engineering uit 2011 laat hij zijn machines met een bijkans speelse what-is-this-button-for?-mentaliteit nog meer de vrije loop. En als je de knoppen met ervaring en beleid net iets anders draait, kom je uit bij opvolger More Research from the Same Dept. De koelkast knort, de tl-balken piepen, stopcontacten maken in het laboratorium ook geluid en synthesizers knorren, horten en stoten de vreemdste klanken uit. More Research from the Same Dept. is als een collage; een lappendeken aan geluiden, zou je bijna zeggen. Banabila dirigeert die elementen knippend en plakkend met de methodiek van musique concrète.
More Research from the Same Dept. is verwelkomend als een wijd open deur, ook al staat de plaat bol van voorheen ongekende of ongehoorde geluiden. Zoals Jan Wolkers gloedvol en aanstekelijk enthousiast kon verhalen over de bijzondere biologie in zijn tuin, zo nodigt Banabila uit dichterbij te komen om met je oor op de apparaten te ervaren wat er te horen is. Hij popelt namelijk van ongeduld de resultaten van zijn onderzoekingen te delen met de mensheid. Banabila heeft weer een schitterende bezielde weelde aangetroffen en als luisteraar realiseer je je te midden van die rijkdom dat wetenschap nooit klaar is en er dus meer van dit soort verbazingwekkende ontdekkingen zullen volgen. (Sven Schlijper.)

Gonzo Circus #121 :
Op het nieuwe album van Michel Banabila is deze keer weinig of geen ambient te horen, maar gaat het om zeer analoog klinkende elektrotechnische geluiden. De CD is het vervolg op 'The Latest Research From The Department Of Electrical Engineering' (2011), die geinspireerd was door Amerikaanse electrotechniscus Nikola Tesla. De geest van deze negentiende eeuwse uitvinder, van bijvoorbeeld de wisselstroomgenerator, is ook op 'More Research From The Same Dept.' voldoende aanwezig. Zeker in 'Tesla's Lab' met het geluid van een gigantische grommende generator. Hiertussen horen we zelfs flarden piano, zodat dit een ontroerend eerbetoon wordt aan Nikola Tesla. Michel Banabila speelt op dit album met geluiden van machines, modulatoren, analoge Korgs en een Kaoss pad. Maar ook zoiets als, iemand die een plug steekt in een te luid staande (gitaar)versterker, of radiografische bliepjes zoals goed te horen is op de titeltrack. Hij experimenteert naar hartelust, maar nergens wordt het ongestructureerde industriele noise. Altijd zijn het afgeronde composities, die soms opvallend kalm zijn, zoals het kabbelende 'A Giant Cyborg And Tiny Insect Drones', dat begint met een sfeervol en dreigend onweer. (Oscar Smit)

His Voice.cz
EXS24 sampler, found objects, fluorescent tube sounds, refrigenerator sounds, plug sounds, ring thing modulator, Korg monotribe, Korg monotron, Michael Norris plugs, Pulsaret software, Omnysphere soft synth, WebSDR recordings, tape noise, Kaoss Pad, LogicPro...Ne, to není vybavení vědecké laboratoře, ale seznam hudebních nástrojů, které užil na svém posledním albu holandský zvukový umělec a skladatel Michel Banabila. Některé nemají ani vhodný český ekvivalent. Titul alba také dost koresponduje: More Research From The Same Dept. Vyšlo na labelu Tapu Records a pro třiapadesátiletého tvůrce znamená (pokud dobře počítám) pětatřicáté album pod jeho jménem.

Tato navýsost futuristická hudba zaplňuje bezmála čtyřicet minut stopáže alba, a jde skutečně o hudební kompozice, navíc mistrně vystavěné. Je jich osm a s výjimkou titulní miniatury ve stylu black-out vás vskutku překvapí bohatá kompoziční stavba, byť cihlami jsou zde nehudební a neakustické zvuky.

V některých skladbách je Banabila opravdu zvukově radikální. Určitou roztříštěnost a kolážovitost však dokáže rytmizovat, takže se mu znepokojující útvar nerozsype. To je případ hned úvodní Cricket Robotics. Tady může být posluchač ještě na pochybách, zda to, co slyší, je ještě hudba. Následující skladby jsou již důkazem výmluvným. V The Magnifying Transmitter slyšíte umně zakomponovaný hluk, vrstvy praskání, škrkání, drsnění, jež houstnou a mění dynamiku a také barvy, to vše podepřené výrazným rytmem. A Giant Cyborg And Tiny Insect Drones se mohutně nadouvá, pulsuje, zajíká se, vybuchuje, stmeleno náznaky melodií. A poté následuje trojlístek kompozic, které mají jedno společné: překvapivě lahodné ambientní barvy. Avšak v Alien World tyto voňavé plochy narušují drsné průniky až děsivých roztodivností, v Tesla´s Lab se ambient mění v noise, tekutá intenzita postupně narůstá, vzniká drtivé napětí mezi jednotlivými zvukovými plástvemi, jež narůstá dopady kapajících klavírních úderů, a chvílemi to pak křísne nebo tře o sebe. S jakýmsi neuchopitelným sónickým tajemnem se setkáte také v Sunbeams, přičemž tento nejambientnější kus nepostrádá přehlednou rytmizaci, čímž se stává osvěžením po náročném poslechu a odpočinkem před zvukovou radikálností závěrečné koláže Cryptography, která je čitelná skutečně jen se speciálními znalostmi a zkušenostmi. Prostě se při poslechu nechte jen atakovat hlukovými stěnami, až drásavou intenzitou zvuku, překvapivými erupcemi, nehledejte nějakou strukturu, zákonitosti. O to více bude poslech dobrodružstvím v neznámé zemi... (Jan Hocek)


See also :
The Latest Research From The Department Of Electrical Engineering: (2011) banabila.bandcamp.com/album/the-latest-research-from-the-department-of-electrical-engineering

credits

released 30 January 2014

EXS 24 sampler, found objects, fluorescent tube sounds, refrigerator sounds, plug sounds, ring thing modulator, korg monotribe and monotron, michael norris plugs, omnysphere soft. synth, pulsaret software, webSDR recordings, tape noise, kaoss pad, logic pro.

tags

license

all rights reserved

feeds

feeds for this album, this artist

about

Michel Banabila Rotterdam, The Netherlands

Michel Banabila has produced musical scores for numerous films, documentaries, video art, theatre plays & choreographies.
Especially keen on mixing disciplines and music styles, Banabila uses elements and influences from jazz, electronic music, classical and world music.
... more

shows

contact / help

Contact Michel Banabila

Download help

Redeem download codes